4 Nisan 2011 Pazartesi

Hiç Keşkem Olmasın

Neresinden başlasam?
Bitmesini istemediğim bir hayatın.
Bulabilsem kendimi, çözebilsem ne istediğimi.
Ama sence çok anlamı olacak mı, o gittiğim yerde yalnız olursam.
Yolun sonuna kadar koşsam, hiç durmadan, hep kazansam yarışları
Terim damlasa gözüme, ayaklarım burkulsa, başım sallansa, delirsem, sarhoş olsam
Bir tadı olacak mi sonunda?
Kimse sarılmasa, alkışlamasa?
Belki.
Ya da bazen diyorum hiç kalkmasaydım o adanın kumlarından.
Yıllar olmuş o gemiyi beklemeye başlayalı,
Hala gelmemiş, belki de hiç gelmez.
Ama öğreten o olmadı mi zaten önemli olan beklemek.
Beklediğin şeyin gelmesinden çok neyi beklediğini bilmek,
O aslında seni düşünmek, ama kendini bilmeden,
Bazen saçmalamak ölesiye, aklını yitirmeden.
Sevmek, ruhun bedenine sığmayana kadar sevmek,
Ellerin titreyene kadar sevmek, kanın damarlarına sığmayana kadar sevmek,
Yaşamayı, nefesini ve umudu.
Sonunda belki mutlu olabilirsin.
Ama emin ol değecek, hiç keşken olmayacak.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder