çok üzerine

öncesinde kulağında bir yarım ezgi, ama çok yorgunsun..

çok, çok tehlikeli bir kelime bence. neresinden tutmalı? belirsizliğinden mi? çaresizliğinden mi? doyumsuzluğundan mı? abartısından mı? beklentisinden mi? görgüsüzlüğünden mi? sevgisinden mi?

çok çok derin aslında. söylediğinde seni en çok esir alanlardan biri. çoğu zaman yumuşatırız onu zaten. aslında onu söylemek istemediğimizi söyleyip hemen sırt döneriz ona. hemen satarız, ihanet ederiz ona. ama sanırım en çok sevdiğimizi söylerken. çok olmamalı hiçbirşey. çok söylenmemeli çoklar. az da yeter mi ama? bilmiyorum.

bazen çok, çok kırabiliyor seni. ama sanki çoku çok sevmemek lazım. çok sevmemenin gerekliliği gibi.

çok saçmaladım.