6 harf

ya bu hep oluyor. olmasın mı istiyorum artık ondan da emin değilim. ama %51 olmasın. sanki elinde olmadan birşeye sürüklenmek, bir düşünceye kapılmak, bir duyguya esir olmak ve elinden hiçbirşey gelmeden karakterine, duygularına, isteklerine ya da belki de sadece insanlığına yenilmen gibi. görüyorsun, istiyorsun, istememen gerektiğini biliyorsun. fade to black in solosu gibi incelerek teslim oluyorsun duygularına. gözlerin kapanarak vücudun kasılarak boynun bir tarafa yatarak. soruyorsun da aslında kendine, doğru soru haketmek ya da haketmemek mi olmuyor çoğu zaman sadece elinden gelmeyen o şeylerin kimin elinden geleceğini merak ediyorsun. derinleşiyorsun. dışardan bakıldığında basit gelecek, derinliğin uzağından geçmeyecek moda ve demode duygulara esir oluyorsun. çok mu istiyorsun yoksa az mı? kim karar veriyor buna? bazen işte görüyorsun birini. unutmak mı acaba doğrusu ya da en pragmatik olan mı? ama verecek birşeyin kalmadığından da emin gibisin. sıkışıyor için. gençliğindeki kaşif heyecanıyla aşık olmuyorsun artık; değişen beğenilerin ve görüşlerin birisinin bütününe aşık ediyor seni. seviyorsun ve uzanamıyorsun ya oraya, kolun yetmiyor bazen; bazen de aşağıdaki ateşten korkuyorsun yanarım diye, kolumu yakar diye uzanırken. bazen işte görüyorsun ya, görmemek lazım bazen. acı bu kadar basit bir kavram değil ama bunun tadı bunda mı gizli yoksa. ne diyeyim? ne söyleyeyim? gidip kime neyi nasıl anlatayım? bunun yazılı olduğu bir kitap yok mu? varsa da benim bildiğim bir dilde değil sanırım. bazen çok gaza geliyormuşum. öyle dedi çok sevidiğim dünyalar güzeli bir arkadaşım. haklı da. gaza gelen fiziksel bir beden değil aslında, kafamın içinde yanan düşüncelerim. yanan çocukluğum. büyütülüşüm. çektiğim acılar sıkıntılar bomboş pişmanlıklarım. ispatlamak zorunda olduğum herşey. ve ben belki de. 6 harfli oluyor bazen bir insanın istediği. hani bazen görürsün ya birini geçer gider. onun gibi birşey.